rond-de-wereld-met-danja.reismee.nl

PERU, het eind is in zicht


Het eind is in zicht en ik vind het zwaar. Zoals ze altijd zeggen de laatste loodjes wegen het zwaarst en voor mij is het in dit geval ook echt zo. Ik vertelde mijn ouders dat  ik nog zoveel doe  en dat ik ook nog zoveel wil doen en aan de andere kant merk ik dat ik emotioneel helemaal kapot ben.  Dat vind ik dan ook het moeilijkste van het reizen, gedag zeggen tegen de mooie ervaringen en tegen de schitterende mensen die ik elke keer weer ontmoet. Bij mijn zijn de hoogtepunten dan ook momenten dat ik denk dat ik de hele wereld aan kan en dat ik nog jaren door zou kunnen reizen, en dan na het afscheid nemen is er die leegte, het besef dat ik ze waarschijnlijk nooit meer zou zien. Mensen waarvan ik weet dat als ze in Den haag zouden wonen we dikke, dikke maatjes zouden zijn maar dan in de realiteit wonen ze aan de andere kant van de wereld. En vooral na Rio raakte het me erg.  Ik heb hier de mooiste mensen van mijn reis ontmoet en ik heb mijzelf en hun belooft om ze snel mogelijk weer te zien en omgekeerd hebben zij het mij beloofd.

Als tweede denk ik dat het nu zwaarder is omdat ik in mijn eentje ben en ik ben diegene die mezelf er doorheen moet slepen, die altijd en overal op mijn spullen moet letten, dingen moet regelen en nog het minst gezellig in mijn eentje eten.  Desondanks vind ik het eerlijk waar heerlijk en geweldig om in mijn eentje te reizen en zou ik het zo weer doen.  Het is alleen nu een nadeel dat je niet iemand hebt die het echt begrijpt dat je kapot bent, aan de ene kant er enorm naar verlangt om je familie, vrienden en hond te zien. Te weten dat ze er over twee dagen, 3 weken of 5 maanden er nog steeds zullen zijn en dat ze als het goed is, ongeacht wat dan ook altijd voor je klaar zullen staan. En aan de andere kant nog helemaal niet klaar bent om naar huis te gaan, na een jaar waar bijna al mijn dromen zijn uitgekomen en ik zo ontzettend veel heb gezien, beleefd, meegemaakt en gevoeld. Hoe kan je dan ook in godsnaam van zo’n jaar afscheid nemen?  En in deze tweesprong verblijf ik nu de afgelopen maand, het verlangen naar de personen maar het nog niet klaar zijn met deze leefstijl.

Maar voordat ik het vergeet moet ik natuurlijk nog wel iets over peru schrijven, dat is immers het idee van een travelblog niet waar? Nou komt die dan…..

Peru een land vergelijkbaar met bolivia, als ik had moeten kiezen tussen bolivia en peru was mijn keus op bolivia gevallen. Doordat daar veel en veel meer te doen valt en in mijn ogen mooier is dan peru. Maar peru heeft zijn eigen bijzonderheden en was voor mij een enorm geslaagde “reis”. Ik hou van trekkings en ook hier heb ik weer 2 treks gedaan. Een trek van 5 dagen, de salkantay trek naar de machu pichu waarbij we de 3de dag op een hoogte van 4630 meter kwamen (hoger dan bij de incatrail haha) en een andere 3 daagse trek wat qua zwaarte niet veel voorstelde. En ja nu heb ik het wordt machu pichu laten vallen, waarschijnlijk is dat ook een van de weinige dingen die men van peru kent, want was het nou de maya of inca cultuur? Antwoord: inca, zo dan hebben jullie ook nog wat geleerd van mijn blog. Maar terug naar de machu pichu, de verborgen INCA stad die op meerdere manieren te bereiken valt. Zo hebben we voor de rijke, goedgeorganiseerd toerist de incatrail(4 dagen) die je minimaal 5 maanden van te voren moet boeken, voor de ietwat luie en liever feestende backpacker de jungletrail wat qua zwaartegraad niet veel voorsteld, dan voor de die hards die van lopen houden en weer niet zo georganiseerd en rijk waren als de incatoerist de salkantay trek, en dan als laatst voor de kreupelen, oudjes en grootste luilakken die nemen een trein naar aguas calientes en dan een busje naar de machu pichu.  Ik was erg blij met mijn keus ook al was het de eerste nacht -10 graden, lag ik in een tentje met een nep northface slaapzak en had ik zowat geen oog dicht gedaan, het waren 5 fantastische dagen, met 8 fantastische mensen en de machu pichu was natuurlijk extra de moeite waard. Het mooist vind ik dat het zo afgelegen ligt dat je niks anders ziet en dat je van beneden ook helemaal geen machu pichu kan zien, het is echt een verassing als je daar arriveerd. Het is net alsof je er pats boem tegen aanloopt. Het is dan ook niet voor niets 1 van de 7wereldwonderen en perus grote attractie. En toch houden ze het op de een of andere manier best beschaafd, zo hebben ze in de hele machu pichu geen wcs of prullenbakken. Want het is verboden te eten en plassen moet je maar bij de ingang doen, en doordat deze dingen er niet zijn zijn het ec ht alleen nog maar de ruines, wat erg mooi en natuurlijk is.

Naast Machu pichu ben ik naar een andere grote attractie geweest namelijk de colca canyon een van de grootste canyons ter wereld, wat erg indrukwekkend was. Boven je hoofd vlogen enorme condors (hele grote vogels) en de eerste twee dagen daalde je helemaal af totdat je in de vallei van de canyon was. De tweede dag kwam je aan bij een oase wat een waanzinnig effect was tussen al die rode, bruine en gele kleuren. Daar kwam je dan heerlijk bij in het zwembad om de dag daarna het zwaarste stuk te lopen, om 05.00 beginnen met 1200 meter stijgen en ook ALLEEN maar stijgen. Daarna was ik wel even klaar met trekken en wou ik alleen nog maar mijn dikke blaren wat rust geven.

Ja ik heb genoten van Peru, het was toch een beetje anders na zo’n onvergeetelijk bezoek aan Brazilie maar desalniettemin heb ik ook weer hier hele leuke mensen ontmoet, en eerlijk is eerlijk Peru blijft nog steeds 20 keer zo mooi als NEDERLAND.

Reacties

Reacties

Saptarshi

Lieve Danja,

wat vervelend om op dit moment in zo¨n tweesprong te zitten. Ik begrijp het echt heel goed en het enige wat ik je kan meegeven is dat ´time will heal´ :) Proberen van je laatste maand vooral te genieten en er voor zorgen dat je met al die geweldige mensen die je hebt ontmoet, contact blijft houden! Zie het zo, in bijna ieder land heb jij nu wel contacten, dat moet toch ook een enorm gaaf zijn? ;) Ik weet nu iig bij wie ik moet aankloppen als ik naar een vreemd land ga in Azië of Zuid Amerika! Reizen geeft sowieso het gevoel dat je de hele wereld aan kan! En straks kom je als een veel te wijs persoon terug en heb je al die gave herinneringen en dat pakt niemand van je af lieffie. Heb heel erg veel zin om je te zien en je verhalen te horen! XXX

Lisanne

Wat een leuk verhaal weer Danja, wel een beetje jammer alleen dat je Nederland dan zo afkat op het einde. Er zijn hier ook heeeeel veel mooie dingen hoor waar jij over ongeveer 2 weekjes weer lekker van kan gaan genieten! hihi ik zie je dan !! xxxx

Ayla

Hoi lieve Dan,
Wat heerlijk dat je weer thuis komt! Geloof me iedereen kijkt ernaar uit om je live te zien en te horen. Dus voor jou wellicht niet zo spannend maar voor ons des te meer :-))
Pluk de dag en denk er niet zoveel overna......voor je het weet pas jij ook het keurslijf :-/ wat ik wil zeggen laat je niet gek maken. Je bent een geluksvogel een beetje zoals die condor.....:-)
Heel veel liefde van ons! Ay en Co.

ton en anneke

Hoi Danja,
Wat een bijzonder verhaal. Begrijp dat we een 'verscheurde' Danja thuis krijgen. Nadeel van het reizen. Maar thuis word je gelukkig weer opgewacht door je lieve familie en vrienden. Die knuffelen je wel weer tot een heel mens. En de mooie herinneringen draag je altijd met je mee. Peru mooi verhaal en begrijpelijk. Wij waren ooit ook op de M.P. Sterkte met de laatste loodjes en thuis wacht het warmtefront. Dikke kus Ton en An

Yvonne

Hai Danja,
Geniet nog met volle teugen van de laatste weken. Thuis wacht je familie om je weer in hun armen te sluiten.
Je hebt prachtige mensen ontmoet, een schat aan ervaringen opgedaan voor de rest van je leven.See you back in Holland

Rob en Willy

Ha Danja,

wat is dit toch weer een prachtig verhaal.
je zou er een boek van kunnen maken.
veel succes en plezier op je laatste etappe.
tot ziens!
liefs van Willy en Rob

Tijl Beckand

Hi Dan! Heb je er wel eens over nagedacht om schrijfster te worden? Je kan het allemaal heel leuk verwoorden!
Ik vind het wel knap dat je gewoon een jaar lang die bus en soms het vliegtuig instapt om de wereld te zien. Na een paar weken in de bus zitten en in hostels leven ben ik wel het zat. Jij doet het al een jaar! Misschien dat je er op een gegeven moment aan gewend raakt...Ik denk dat je in ieder geval een hoop wijzer en meer ervaren terug komt naar Nederland. Ook ben ik in onder de indruk van je doorzettingsvermogen, enthousiasme en uiteraard je dancing skills ;-)

Fijne reis terugreis naar Nederland en we spreken elkaar!

x

Francien Paalhaar

Beste wereldreiziger,

Graag zou ik je om een gunst willen vragen.
Mijn zus en haar vriend zijn door Zuid-Amerika aan het reizen op de fiets. Helaas is vanochtend hun trekkingsfiets (Santos) gestolen in Puno, Peru. Het gaat om een grote blauwe herenfiets en een kleine zwarte damesfiets. Beiden van het merk Santos. Mocht je hier toevallig iets van zien, zou je dan svp zo snel mogelijk contact willen opnemen met jannekepaalhaar@hotmail.com of patrick.hoekstra@mooiopreis.nl . Er staat een beloning van 1000 euro op! Alvast super bedankt voor je hulp!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!